Η βία στα σχολεία αποτελεί ένα φαινόμενο που απασχολεί γονείς, μαθητές και εκπαιδευτικούς. Συνήθως, όταν μιλάμε για σχολική βία, το πρώτο που έρχεται στο μυαλό είναι οι συγκρούσεις μεταξύ μαθητών, οι εκφοβισμοί και οι φυσικές ή λεκτικές επιθέσεις. Ωστόσο, η πραγματικότητα είναι συχνά πιο σύνθετη. Πολλοί γονείς παρατηρούν ότι η βία μπορεί να εκδηλωθεί και στις σχέσεις μεταξύ μαθητών και καθηγητών, δημιουργώντας ένα σχολικό περιβάλλον έντασης και φόβου.
Σε ορισμένα σχολεία του νησιού μας παραμένουν πρακτικές που βασίζονται σε παρωχημένα πρότυπα. Ορισμένοι εκπαιδευτικοί, ιδιαίτερα εκείνοι που βρίσκονται κοντά στη συνταξιοδότηση, χρησιμοποιούν αυταρχικές μεθόδους για να επιβληθούν στους μαθητές. Οι γονείς αναφέρουν περιστατικά όπου τα όρια ξεπερνιούνται, και η συμπεριφορά των καθηγητών φτάνει να θυμίζει καταπιεστικά πρότυπα, προκαλώντας ανασφάλεια και άγχος στα παιδιά, ειδικά στη σχολική ηλικία του λυκείου.
Το πρόβλημα γίνεται πιο περίπλοκο όταν οι μαθητές αντιδρούν σε αυτές τις συμπεριφορές. Οι αντιδράσεις αυτές μπορεί να θεωρηθούν βία προς τους καθηγητές, δημιουργώντας ένα ηθικό και νομικό δίλημμα. Ποιο είναι το όριο ανάμεσα σε μια ανεπίτρεπτη πράξη και σε μια αντίδραση που προκαλείται από καταπιεστική συμπεριφορά; Οι γονείς τονίζουν ότι η πρόληψη, η εκπαίδευση στον σεβασμό και η σωστή επικοινωνία είναι κρίσιμα εργαλεία για την επίλυση αυτών των καταστάσεων.
Η δημιουργία ενός ασφαλούς σχολικού περιβάλλοντος δεν αφορά μόνο τους μαθητές, αλλά ολόκληρη τη σχολική κοινότητα. Προγράμματα επιμόρφωσης για εκπαιδευτικούς, σαφείς κανόνες για τη συμπεριφορά και διαμεσολάβηση σε συγκρούσεις μπορούν να μειώσουν σημαντικά τα περιστατικά βίας.
Η συμμετοχή των γονέων είναι καθοριστική. Η στενή παρακολούθηση της καθημερινότητας των παιδιών τους και η συνεργασία με τους εκπαιδευτικούς μπορεί να δημιουργήσει ένα περιβάλλον όπου η μάθηση γίνεται με σεβασμό, ασφάλεια και αμοιβαία εμπιστοσύνη. Η βία στα σχολεία δεν αφορά μόνο τους μαθητές· είναι πρόκληση για όλη την κοινότητα και η αντιμετώπισή της απαιτεί κοινή προσπάθεια και συνεχή διάλογο.
Παντελής Κυδώνης
